അസാധാരണക്കാലത്തെ ഒരു വ്യത്യസ്ത വീഡിയോ

കുറുമൊഴി-10

കുറുമൊഴി-9

കിണറിലെ വെള്ളം.

കിണർ എത്ര കുഴിച്ചാൽ

വെള്ളം കിട്ടും?

ഒരു മീറ്റർ

രണ്ട് മീറ്റർ

മൂന്ന് മീറ്റർ

അഞ്ച് മീറ്റർ

ഇരുപത് മീറ്റർ…

വർഷം തോറും

കിണർ വളരുന്നു താഴോട്ട്…

മരങ്ങൾ മുറിച്ചു

കുളങ്ങൾ മൂടി

നെൽപ്പാടങ്ങൾ നികത്തി

എന്നിട്ടും

കിണറിൽ വെള്ളമില്ല.

മഹാമാരി പെയ്തു

കൊടുങ്കാറ്റ് അടിച്ചു

ഭൂമി കുലുങ്ങി

സുനാമി വീശി

എന്നിട്ടും

കിണറിൽ വെള്ളമില്ല.

മുത്തച്ഛൻ കൈകുമ്പിളിലൊതുക്കിയ

വെള്ളം കുഴൽ കിണറിന്റെ

അഗാധതലങ്ങളിലൊളിച്ചു കളിക്കുന്നു.

കിണറിൽ വെള്ളം തേടിയ മകൻ

കിണർ കുഴിച്ചിറങ്ങിയ അച്ഛന്റെ

എല്ലും തോലുമായി മടങ്ങി.

കിണർ എത്ര കുഴിച്ചാൽ

വെള്ളം കിട്ടും?

ഒരു ആയുസ്സ്

രണ്ട് ആയുസ്സ്

മൂന്ന് ആയുസ്സ്............!!!

മാനവരാശിയുടെ നിലനിൽപ്പിന്റെ മുദ്രാവാക്യം

ഞാനെന്റെ മണ്ണ് വിട്ടുപോയി

നഗരങ്ങളിൽ ചെന്ന് വെള്ളിക്കാശിന്റെ

കിലുക്കത്തിൽ മയങ്ങി.

ഞാനെന്റെ പശുവിനെ കൊന്നു.

ഞാനെന്റെ പശുവിന്റെ നറുമ്പാൽ നുകർന്നില്ല.

പശുവിന്റെ മാംസം തിന്നു തിമിർത്തു.

ഞാനെന്റെ കുഞ്ഞിനെ പ്ലാസ്റ്റിക്ക് പാലിൽ കുതിർത്തു.

അർബ്ബുദം പൂക്കാൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

അർബ്ബുദം സിരകളിൽ നുരയുന്നു.

എനിക്കൊരു പശു വേണം

എനിക്കിത്തിരി മണ്ണ് വേണം

വിഷമില്ലാത്ത വിള വേണം

പ്രളയം

ഇതും കൂടിയെ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

പിതാവെ ഇവരെന്താണ് ചെയ്യുന്നതുയെന്ന് ഇവർ അറിയുന്നില്ല.

ഓസോൺ കുടയിൽ വിള്ളൽ വീഴ്ത്തി ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലെ മഞ്ഞുരുക്കുന്ന ഈ പാപികൾ ഇപ്പോൾ നേരിട്ട് ചെന്ന് ഐസ് ഉരുക്കി ഭൂമി കുളമാക്കാൻ പോകുകയാണ്. പുഴയും കടലും പടിവാതിൽക്കലിൽ വന്ന് മുട്ടുന്നതിന്റെ മണിനാദം ഞങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു പിതാവെ…. പിതാവെ മഞ്ഞ് മലയിൽ ഈയം ഉരുക്കിയൊഴിക്കുന്ന ഈ പാപികൾക്ക് മാപ്പ് നൽകേണമെ………

ഇപ്പോഴെനിക്ക് ഒരു മുത്തശ്ശി കഥ ഓർമ്മ വരുന്നു.

ഇത് പണ്ട് പണ്ടൊന്നുമല്ല. അടുത്ത കാലത്ത് നടന്ന കഥയാണ്.

ഡൽഹിയിലെ എന്റെ ഒരു സഹപ്രവർത്തകന്റെ വീട്ടിൽ നടന്ന കഥ.

പാലക്കാട്ടെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ 90 വയസ്സുള്ള ഒരു മുത്തശ്ശി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ മക്കളും മരുമക്കളും പേരക്കിടാങ്ങളും ഒക്കെ അങ്ങ് ദില്ലിയിൽ വലിയ വലിയ ഉദ്യോഗങ്ങളുമായൊക്കെ വിലസുന്ന കാലത്ത് മുത്തശ്ശിയെ ദില്ലി കാണിക്കാൻ തിരുമാനിച്ചു.

പക്ഷെ മുത്തശ്ശി എതിർത്തു. എനിക്കിനി വയസ്സുകാലത്ത് ദില്ലിയൊന്നും കാണണ്ട ഇവിടെയിങ്ങനെ കുറുച്ചു കാലം കൂടി എനിക്ക് ജീവിച്ചാൽ മതി. എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും മണ്ണടിഞ്ഞ ഇവിടെ തന്നെ എനിക്ക് മരിക്കണം. മക്കൾ വിട്ടില്ല. ഞങ്ങളൊക്കെ ദില്ലിയിൽ സുഖിച്ചു ജീവിക്കുമ്പോൾ അമ്മ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടണ്ട.

പിടിച്ച പിടിയാലെ അവർ മുത്തശ്ശിയെ ദില്ലിയിൽ കൊണ്ടുപോയി. നഗരം ചുറ്റിച്ചു. അനശ്വര പ്രണയത്തിന്റെ താജ്മഹൽ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അംബ്ബരച്ചുംബ്ബിയായ് കുത്തബ്ബ് മിനാർ, പടയോട്ടങ്ങളുടെ കുളമ്പടി ഒച്ച നിലക്കാത്ത റെഡ്ഫോർട്ട്, രാജാക്കന്മാരുടെ ശവകുടീരങ്ങൾ എല്ലാം കണ്ട് തളർന്ന് മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു “എന്നെയൊന്ന് നാട്ടിലെത്തിക്കു എനിക്ക് കുറച്ചുകാലം കൂടി ജീവിക്കണം”

മുത്തശ്ശിക്ക് ചുറ്റും വട്ടമിട്ട് കളിച്ച് കുട്ടികൾ ചോദിച്ചു “ അല്ല മുത്തശ്ശി ഈ മുത്തശ്ശിയുടെ വയറ്റിലെന്താണ് ഇങ്ങനെ വീർത്തിരിക്കുന്നത്”

“അതോ അതൊരു രാക്ഷസ്സകുട്ടിയാണ് എന്റെ വയറ്റിലിരിക്കുന്നത്. അതിനെ തൊട്ടു കളിക്കണ്ട. നിങ്ങളെ പോലെ നല്ല കുട്ടിയല്ല അത്”

“എന്നാപ്പിന്നെ മുത്തശ്ശിക്ക് അതങ്ങ് കളഞ്ഞുകൂടെ”

“പാടില്ല പാടില്ല. ചീത്ത കുട്ടികളെ നശിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയാൽ അത് വലിയ രാക്ഷസന്മാരാകും. അത് നമ്മളെയെല്ലാം നശിപ്പിക്കും. അതുകൊണ്ട് നമ്മളവരെ ഉറക്കി കിടത്തണം”

മക്കൾക്കത് അങ്ങനെ വിടാൻ പറ്റ്വോ. അവർ പറഞ്ഞു “: നമ്മുക്ക് അമ്മയെ നല്ല ഡോക്ടറെ തന്നെ കാണിക്കണം”

മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു “ എനിക്ക് കുറച്ചു കാലം കൂടി ജീവിക്കണം”

മക്കൾ പറഞ്ഞു “ അമ്മ കുറെക്കാലം കൂടി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഇവിടെ ദില്ലിയിൽ താമസിക്കണം”

വയറ് തുരുന്ന് അസുഖം കണ്ട്പിടിക്കുന്ന നല്ലൊരു ഭിഷഗ്വരനെ തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചു. മുത്തശ്ശിയെ ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു.

ബയോപ്സി എടുക്കണമെന്ന് ഡോക്ടർ. മക്കളെന്തിനും തയ്യാർ.

മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു “ എനിക്ക് കുറച്ചു കാലം കൂടി ജീവിക്കണം”

മക്കൾ പറഞ്ഞു “ അമ്മ കുറെക്കാലം കൂടി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഇവിടെ ദില്ലിയിൽ താമസിക്കണം”

വയറിൽ കുഴൽ കടത്തി ഡോക്ടർക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് ചുരണ്ടിയെടുത്തു. ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ റിസൽട്ട് വന്നു. അർബ്ബുദമാണ്. ഉടനെ ശസ്ത്രക്രിയ വേണം.

മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു “ എനിക്ക് കുറച്ചു കാലം കൂടി ജീവിക്കണം”

മക്കൾ പറഞ്ഞു “ അമ്മ കുറെക്കാലം കൂടി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഇവിടെ ദില്ലിയിൽ താമസിക്കണം”

ശസ്ത്രക്രിയ ഉടനെ വേണം. അല്ലെങ്കിൽ കൈവിട്ട് പോകും. ഉടനെ മൂത്ത മകൻ സമ്മതപത്രത്തിൽ ഒപ്പ് വെച്ചു. ശസ്ത്രക്രിയ ഉടനെ ആരംഭിച്ചു. ശസ്ത്രക്രിയ മണിക്കുറുകളോളം നീണ്ടു.

വയറ് കീറി ഡോക്ടർമാർ തലക്കുത്തി പണിയെടുത്തിട്ടും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പിന്നെ അവരെല്ലാമത് വരിക്കുട്ടി തുന്നിവെച്ചു. നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് വിരലുകൾ കൊണ്ട് തുടച്ചു അവർ പരാജയം സമ്മതിച്ചു.

“ഇനി നിങ്ങൾ വേറെയേതെങ്കിലും ആശുപത്രിയിൽ ചെന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കൂ”

ഇനി എവിടെ കൊണ്ടുപോകാൻ. എവിടെയും കൊണ്ടുപോകേണ്ടി വന്നില്ല. മുത്തശ്ശി മരിച്ചു.

പക്ഷെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാനാകാത്ത ഒരു കാഴ്ച്ചയും തന്നിട്ടെ മുത്തശ്ശി പോയുള്ളു.

ഇന്ത്യയുടെ മഹാന്മാർക്ക് ചിതയൊരുക്കിയ യമുനയുടെ തീരത്ത് മുത്തശ്ശിയുടെയും ചിത കത്തി. തീ നാളങ്ങൾ വാനിലുയർന്ന് കത്തി തുടങ്ങി. ഇത്രയധികം തീയും ചൂടുമുണ്ടായിട്ടും ആ തീയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ തീയെ തൃണവൽക്കരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ജലധാര മുകളിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു നിശ്ചലരായി നിർന്നിമേഷം സ്തംബ്ബധരായി ആ അത്ഭുതകാഴ്ച്ച മൂന്ന് മിനിട്ടുനേരം നോക്കി നിന്നു. അത് മുത്തശ്ശിയുടെ വയറ്റിൽ നിന്നായിരുന്നു.

ഭൂമിക്കൊരു ദിനം

വിളക്കായ വൈദ്യുതി വിളക്കെല്ലാമണച്ചൊരുമെഴുകുതിരിനാളത്തിന് ചുറ്റുമിരുന്നു നമ്മൾ.

ഭൂമിക്കൊരു ദിനമെൻകിലും കൊടുത്തു

മനമുരുകി പ്രാർത്ഥിക്കാം നമ്മൾക്ക്.

ഭൂമി പിളർത്തി വലിക്കല്ലെ..

ഓസോൺ കുടയിൽ അരിപ്പകൾ വീഴല്ലെ...
ധ്രുവദേശത്തെ ഹിമകണമൊന്നുമുരുകല്ലെ...

പുഴയും കടലും

പടിവാതിലിലെത്തല്ലെ..

ഒരു വീടിന് പത്ത് മരം.

ഒരു കെട്ടിടത്തിന് നൂറ് മരം.

കെട്ടിടമായ കെട്ടിടമെല്ലാം

പുൽവള്ളിയിലമരുന്നെ..

മരുഭൂമിയിലെ ഓരോ മണൽത്തരിയിലുമൊരു

മരം വളരുന്നെ..

മെഴുകുതിരി ഉരുകിയുരുകിത്തീർന്നൊരു

ഇരുട്ടിൽ ഞങ്ങളുറങ്ങി.

സ്വപ്നങ്ങളായ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം

നാമ്പ് വിടർത്തി പടരന്നൊരുദയത്തിനായി.

സ്വപ്നമെ നയിച്ചാലും........

--- 000 ---

click here to listen

ഗാന്ധി രവി

നഗ്നപാദനായി നഗരപ്രദക്ഷിണം സുദിനത്തില്‍ വന്നപ്പോള്‍ 

ഇതാ ഒരു ഒറിജിനല്‍ ഗാന്ധിയന്‍. നിങ്ങള്‍ക്കും ഇത് ജിവിതത്തില്‍ ആകാം.

sudhinam-3

http://www.scribd.com/doc/155643127/Ravie-Ttan 

നഗ്നപാദനായി നഗരപ്രദക്ഷിണം

താര്‍ ഉരുകുന്ന മീനമാസത്തിലെ കൊടുംചൂടിലും വെള്ളം കുത്തിയൊഴുകുന്ന കറ്ക്കിടക മാസ ദിനങ്ങളിലും ഒരു ദിവസം പോലും അവധിയെടുക്കാതെ പുലറ്ച്ച മുതല്‍ സന്ധ്യ വരെ കണ്ണുര്‍ നഗരത്തില്‍ നഗ്നപാദനായി നടക്കുന്നതാരാണ്? നഗരത്തിലെ കടകളിലും ഓഫിസുകളിലും നിത്യസന്ദറ്ശകനായ എളയാവൂറ്കാരന്‍ രവിയേട്ടനാണല്ലോ അത്.

32 വര്ഷമായി രവിയേട്ടന്‍ നോര്‍ത്ത് മലബാര്‍ ഗ്രാമീണ്‍ ബാങ്കിലെ താണ ബ്രാഞ്ചില്‍ ബില്‍ കലക്ടറുടെ ജോലി ആരംഭിച്ചിട്ട്. കണ്ണൂറ് ആശുപത്രി, ചൊവ്വ, വാരം വഴി വലിയന്നൂര് വരെയാണ് രവിയേട്ടന്റെ പ്രവര്‍ത്തനമേഖല. ഇത്രയും സ്ഥലങ്ങളില്‍ ചെരിപ്പിടാതെ കരിങ്കല്ച്ചീളുകളിലും ചരല്‍ പാതകളിലും നടക്കുക കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യം തന്നെയാണ്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാല് ഭൂമിയുമായി കിന്നരിച്ചുള്ള ഈ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ട് 55 വര്ഷമായി. ജനിച്ച അന്നുമുതലെ.

എന്തിനാണ് ഈ സാഹസത്തിന് മുതിര്ന്നതെന്നോ എന്ത് കൊണ്ട് ചെരിപ്പിട്ടില്ല എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചാല്‍ രവിയേട്ടന് പ്രത്യേകിച്ച് ഉത്തരമൊന്നുമില്ല. ഇത് ഇങ്ങനെയാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ എനിക്ക് ജീവിക്കാന്‍ പറ്റു എന്നേ രവിയേട്ടന് പറയാന്‍ കഴിയു. അതു പോലെ തന്നെ ഖദര്‍ ധരിക്കുന്നതും. ഇത് രണ്ടാം തൊലിയായിട്ട് വര്ഷങ്ങള് കുറെ ആയി. സ്ക്കൂള് തലം തൊട്ടെ ഇതും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി. ഇതിനൊന്നും പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു കാരണം പറയാനില്ല. ഒരു നിയോഗം പോലെ ഇതൊക്കെ പിന്തുടരുന്നു. പത്രവിതരണം ചെയത കാലത്തും നെയ്ത്ത് ജോലി ചെയ്ത സമയത്തും കണ്ടക്ടറായി ജോലി ചെയ്തപ്പോഴും ഇതിനൊന്നും ഒരു മാറ്റവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പക്ഷെ ഒരു കാര്യം രവിയേട്ടന് നന്നായി അറിയാം മണ്ണോട് ചേറ്ന്നുള്ള ഈ യാത്ര ആനന്ദദായകമാണ്, ഉന്മേഷം ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്. ജീവിതത്തില് ഇതു വരെ പറയത്തക്ക ഒരു അസുഖവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല ചെറുപ്പാക്കാറ്ക്ക് ഇടയില്‍ പോലും വ്യാപകമായ പ്രമേഹം മുതല്‍ കൊള്സ്ട്രോള്, പ്രഷര്‍ വരെ രവിയേട്ടന്റെ നാലയലത്ത് പോലും എത്തി നോക്കിയിട്ടില്ല.

അപ്പോള് ഈ നടത്തത്തില് എന്തോ ഗുണമുണ്ടല്ലോ. മണ്ണില്‍ രണ്ട് കാലും കുത്തിയുള്ള ഈ നടത്തം മൊബെയില് ബാറ്ററി ഇലക്ട്രിക്ക് സോക്കറ്റില്‍ നിന്ന് ചാറ്ജ് ചെയ്യുന്നത് പോലെ പ്രകൃതിയില് നിന്ന് ഊറ്ജം വലിച്ചെടുക്കുകയാണെന്ന് എത്ര പേറ്ക്കറിയാം. എന്നാല് രവിയേട്ടനത് അനുഭവിച്ചറിയാം.

മണ്ണില്‍ നടക്കുന്നതും മണ്ണോട് ചേര്‍ന്ന് കിടക്കുന്നതും വഴി ശരീരത്തിലെ വേദന,മാനസിക സമ്മറ്ദം,പേശീമുറ്ക്കം,തലവേദന എന്നിവ കുറക്കുകയും ശരിയായ രീതിയില് രക്തപ്രവാഹം സംഭവിച്ച് ഉന്മേഷം ഉണ്ടാക്കുകയും രാത്രിയില് സുഖനിദ്ര കിട്ടുകയും ചെയ്യുന്നുമെന്ന് പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നു. പുരാതനകാലങ്ങളില് മനുഷ്യര്‍ ചെയ്തതും ഇത് തന്നെയാണല്ലോ. മണ്ണോട് ചേറ്ന്ന് കിടക്കുമ്പോള് ഭൂമിയില് നിന്ന് വൈദ്യുത തരംഗങ്ങള് ശരീരത്തില് പ്രവേശിക്കും.

ജനിച്ച അന്നുതന്നെ കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് പാദരക്ഷ തയ്യിപ്പിച്ച് പ്രകൃതിക്കും കുട്ടികള്ക്കും ഇടയില് ഒരു വലിയ അകല്ച്ച സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്. ആധുനിക ജീവിത രീതി മനുഷ്യനെ പ്രകൃതിയില് നിന്ന് എത്രമാത്രം അകറ്റാമോ അത്രയും അകറ്റികൊണ്ടിരിക്കയാണ്. പ്രകൃതിയില് നിന്നുള്ള ഈ ഊറ്ജപ്രവാഹത്തെ നിരാകരിക്കയാണ്. കുട്ടികള്‍ മണ്ണില്‍ കളിച്ച് വളരണം. ദിവസവും കുറഞ്ഞത് അരമണിക്കൂറെങ്കിലും മണ്ണിലും പുല്ലിലും നടക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. മണ്ണില്‍ മലറ്ന്ന് കിടന്ന് നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി കിടക്കുന്നത് എത്ര രസകരമാണ്. അത് ഒരു കടല്പ്പുറത്താണെങ്കില്‍ അതിലും ഗംഭീരമായി. കടലിന്റെ ആരവവും നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഒളിച്ചു കളിയും ആസ്വദിക്കുമ്പോള്‍ പ്രകൃതിയില് നിന്ന് ഊറ്ജം നമ്മുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒഴുകി വരുന്നത് അറിയാന് കഴിയും. 

 കൂട്ടുകാറ് കളിയാക്കികൊണ്ട് ചോദിക്കും “ രവി നീ കല്യാണദിവസവും ചെരിപ്പിട്ടില്ലെ?” രവിയേട്ടന് ശാന്തനായി പ്രതികരിക്കും “ ഇല്ല. ആ ദിവസവും വേണ്ടി വന്നില്ല”

കണ്ണൂരിലെ ചെരിപ്പ് കടക്കാര്‍ പല പ്രാവശ്യം വല വീശി നോക്കി രവിയേട്ടനെ ചെരിപ്പിനകത്താക്കാന്‍. രവിയേട്ടന്‍ ചിരിച്ച് കൊണ്ടു പറയും “ഇത്രയും കാലം ഇങ്ങനെ പോയില്ലേ. ഇനി അങ്ങോട്ടും പോകുന്നിടത്തോളം ഇങ്ങനെ തന്നെ പോട്ടെ”

അവസാനം തോറ്റ് തൊപ്പിയിട്ട് കടക്കാര്‍ രവിയേട്ടനോട് അപേക്ഷിച്ചു “ രവിയെ നീ അനുയായികളെ ഉണ്ടാക്കി ഞങ്ങളുടെ കച്ചോടം പൂട്ടിക്കരുത്”

ചൈനീസ് ഖാദി ധരിച്ച് സ്വജിവിതത്തില് ഗാന്ധി വിരുദ്ധന്മാരായി ജീവിക്കുന്നവരുടെ കാലത്ത് എന്റെ ജിവിതം തന്നെയാണ് എന്റെ സന്ദേശമെന്ന് പറഞ്ഞ ഗാന്ധിയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധം യാതൊരു അവകാശവാദവുമില്ലാതെ രവിയേട്ടന്‍ നഗരത്തില്‍ നമ്മുക്കിടയില്‍ ഇന്നും നഗ്നപാദനായി സഞ്ചാരത്തിലാണ്. 

 

മകനെ നീയൊരു ഡോക്ടറാകണം

ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യമാകുന്നു.
കൃഷിയാണ് മുഖ്യ ഉപജീവനം.

അമ്മ എനിക്ക് അരി ആഹാരം തരുന്നു.
പത്തായം പെറും
ചക്കി കുത്തും
അമ്മ വെക്കും
മകന്‍ തിന്നും.

മകനെ ചെളിയില്‍ പോകല്ലെ
കാലരിക്കും.
മകനെ ഞാറ് തൊടല്ലെ
കൈ ചൊറിയും.
മകനെ വെള്ളത്തില്‍ കളിക്കല്ലെ
പനി പിടിക്കും.
മകനെ നീയൊരു ഡോക്ടറാകണം.
അച്ചനും അമ്മയും അപ്പൂപ്പന്മാരും
വയലിലൊടുക്കി ജീവിതം.
മകനെ നീയെങ്കിലുമൊരു ഡോക്ടറാകണം.

രാജാക്കന്മാരുടെ പോസ്റ്റ്മാറ്ട്ടം കണ്ടു
ലോക വിവരണം കണ്ടു, യുദ്ധങ്ങള് കണ്ടു
സ്വന്തം ഗ്രാമം മാത്രം കണ്ടില്ല.
വിത്തിനമെത്രെ കൊയ്ത്തെപ്പോള്‍?
പാഠപുസ്തകത്തിലെങ്ങും കണ്ടില്ല.
വിദ്യാധനം ധനമോഹമായി
ചതിക്കുക കൊള്ളയടിക്കുക
വ്യാപാരമായി,ബ്ലേഡ് മാഫിയായി.

കുട്ടിക്കാലത്ത് തിമിറ്ത്താടിയ
ആമ്പല്‍ വിടറ്ന്ന തോടുകളെവിടെ
വികസനമായി തോടുകള്‍ റോഡായി
റോഡുകള്‍ തോടായി.
പച്ചോല വയലുകളില്‍
കോണ്ക്രീറ്റ് കൃഷിയായി.

നെല്‍കൃഷി നഷ്ടമാണെന്ന് വിലപിച്ചവറ്
സ്വന്തം ആരാമത്തിലെ പൂവിന്റെ വില ആരാഞ്ഞില്ല.
സ്വന്തം മകന്റെ വില ചോദിച്ചുമില്ല.
മറുനാടിന്റെ വിയറ്പ്പെന്നും അന്നം തരും!
പിന്നെ തരിശ് പാടങ്ങളെന്തിന്?
മണിമന്ദിരങ്ങള്‍,ഷോപ്പിങ്ങ് മാളുകള്‍
ആനന്ദലബ്ദിക്കിനിയെന്ത് വേണം
ആന്ധ്രയും പഞ്ചാബും കൈമലറ്ത്തിയാല്
അടുപ്പെരിയില്ലെന്നോറ്ത്തില്ല.

മകനെ നീയൊരു ഡോക്ടറാകണം
മകനെ നീ മണ്ണിന്റെ ഡോക്ടറാകണം
രോഗാകുലമായി, അറ്ദ്ധശവങ്ങളായി
വരണ്ട പാടങ്ങള് നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
വിശക്കുന്ന വയറിലിത്തിരി
മരുന്ന് പുരട്ടുക.
ജീവിതം തന്നെ കൃഷി
കൃഷി തന്നെ ജീവിതം.
--- xxx ---
-----------------------------------------------
ഇനി കവിത കേള്‍ക്കാന്‍ തോന്നുന്നുവെങ്കില്‍ Play ചെയ്ത് നോക്കു....

Powered by Podbean.com

ടിയാന്റെ സ്ഥലം (ഏനെന്ത് ചെയ്യണം തമ്പ്രാക്കളെ?)

സര്‍ക്കാര് പറഞ്ഞു ടിയാന്‍ സര്‍ക്കാര് സ്ഥലം കൈയ്യേറിയെന്ന്.
ടിയാന്‍ പറഞ്ഞു ഒരിഞ്ച് പോലും ഇല്ല.
അന്വേഷണ കമ്മീഷന്‍ പറഞ്ഞു ടിയാന്‍ അമ്പതിനായിരം ഏക്ര കൈയ്യേറിയെന്ന്.
ടിയാന്‍ പറഞ്ഞു ഒരു തരി മണ്ണ് പോലും ഇല്ല.
"ടിയാന്റെ സ്ഥലം തൊടാന്‍ സര്‍ക്കാറിന് ധൈര്യം ഉണ്ടോ"ശകുനി പ്രതിപക്ഷം സര്‍ക്കാറിനെ വെല്ലുവിളിച്ചു. ഭരണഘടക കഷികളുടെ മുറുമുറുപ്പുകള്ക്കിടയില് കേട്ടത് പാതി കേള്‍ക്കാത്തത് പാതി സറ്ക്കാറ് മുഖ്യന്‍ പട നയിച്ചു, കാടു കയറി.
ടിയാന്റെ പറമ്പില്‍ കൊടി നാട്ടി.
പത്തേക്ര പിടിച്ചെടുത്തതായി വിളംബരം ചെയ്തു.
ടിയാനും ടിയാന്റെ മാധൃമങ്ങളും ഒന്നിച്ചു പറഞ്ഞു കൊടി നാട്ടിയത് സറക്കാരിന്റെ ഭൂമിയില്‍ തന്നെ.
പിന്നേയും പിടിച്ചു പത്തേക്ര അമ്പതേക്ര ആയിരം ഏക്ര.
തഥൈവ പിന്നേയും പഴയ പല്ലവി തന്നെ..
ടിയാനും ടിയാന്റെ മാധൃമങ്ങളും ഒന്നിച്ചു പറഞ്ഞു കൊടി നാട്ടിയത് സറക്കാരിന്റെ ഭൂമിയില്‍ തന്നെ.
കേട്ടും കണ്ടും നിന്നവര്‍ക്ക് അരിശം കയറി.
“എന്തൂട്ട് ശവി ഈ പറേണ്. ഇയാള്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഒന്നുമില്ലെ. ഇയാള്‍ നില്‍ക്കണ സ്ഥലം പിടിച്ചാലും ഇയാള്‍ ഇത് തന്നെ പറയും. കള്ള തിരുമാലി.”
“അതന്ന്യാ ശരി.ഇയാള്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഒരിഞ്ച് സ്ഥലമില്ല. പിന്നെ ആകെ ഉള്ളത് സറ്ക്കാറ് സ്ഥലമാണ്. അത് കുറെശെ കുറെശെ സറ്ക്കാറ് തന്നെ പിടിച്ചു കൊണ്ടു പോകുന്നു. അത്രന്നെ.”
വന്‍കിടക്കാരുടെ കൈയേറ്റം ശിക്ഷിക്കാന്‍ ധൈര്യം കാണിക്കുന്ന സറ്ക്കാറ് വരുന്നത് വരെ ഈ കള്ളനും പോലീസും കളി തുടരും. വന്‍കിടക്കാരുടെ സ്വാധീനം ഭരണപക്ഷത്തും പ്രതിപക്ഷത്തും ഉദ്ദ്യോഗസ്ഥതലത്തിലും തുടരുന്നത് വരെ ഈ കളി അവസാനിക്കില്ല. അതെ സമയം കാടിന്റെ അധിപരായ ആദിവാസികള്‍ക്ക് ഭൂമിയില്ലാതാ‍കുന്നു. പെരുവഴിയില്‍ ഭൂമിക്കായി കുത്തിയിരിപ്പ് സമരം നടത്തുന്നു കാട്ടിന്റെ മക്കള്‍.
കാടുമില്ല
കാട്ടിലെ തേനുമില്ല.
മാന്തി തിന്നാന്‍ കിഴുങ്ങുമില്ല.
മുയലിനെ പിടിക്കാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍
വനപാലകരെത്തി എങ്ങളെ തുരത്താന്‍.
വയറ്റത്തടിച്ച് ഇച്ചിരി മണ്ണിരന്നപ്പോള്‍
കിട്ടി, പൂരത്തെറിയും പിന്നെ പൊതിരെത്തല്ലും.
നാട്ടിലിറങ്ങിയപ്പോള്‍
പെണ്ണിന്റെ മാനവും പോയി.
ഇനി ഏനെന്ത് ശെയണം പാര്‍ട്ടി തമ്പ്രാക്കളെ?